Zmarszczyłam czoło pod kapturem i zacisnęłam pięści. Zdenerwowana wstałam i bez słowa ruszyłam przed siebie.
- Gdzie idziesz? Boisz się mnie?- zaśmiał się.
- Wcale się nie boję kuźwa! Co już nie można iść normalnie do domu?!- warknęłam.
Wypuściłam powietrze nosem. Tamten gość był wyjątkowo wkurzający. W szybkim tempie udało mu się mnie zdenerwować. Jednak po chwili stał tuż przede mną.
- Czego jeszcze chcesz?!- warknęłam wymijając go.
<Krystian? ona już taka jest>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz